Witte sokken & toeristen | Khao Sok

1.jpg

De zweetdruppels ontwijkend van de man voor mij kijk ik om me heen. Overal staan ze … witte sokken toeristen. Je kent ze wel … met sokken in sandalen. Verder uitleg niet nodig denk ik zo. We staan op een vlonder opeengepakt als sardientjes, te wachten tot we in een boot gestopt worden en naar onze bestemming worden gebracht. We zijn in Khao Sok. Toepasselijk.

Khao Sok

15 jaar eerder was ik hier ook, samen met Rogier, maar zonder al deze toeristen.  Met pijn en moeite kwamen we hier toen terecht. De bus ging één keer in de zoveel dagen. Na uren in de bus stapten we uit in een klein dorpje waar bijna geen toerist te vinden was. We sliepen in een aftans kamertje en boekten een tripje naar het natuurgebied bij een lokaal winkeltje. Met nog 3 andere toeristen vertrokken we op avontuur, wat was dat gaaf zeg, alsof we de eerste waren die het gebied mochten ontdekken.

Ik word uit mijn mijmering gerukt als de zwetende man voor me tegen me aan botst Ik heb het ondertussen wel gehad met deze excursie. Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan, echt totaal niet nagedacht dat het kerstvakantie zou zijn als we in Thailand aankomen. We zijn nu 2 maanden op reis en hebben bijna geen toerist gezien. Ook de kinderen zijn lichtelijk in shocktoestand door al deze drukte.

Bootje

Na lang wachten, op een stelletje die zich had verslapen, worden we in een bootje gepropt die ons naar onze slaapplaats van vanavond zal brengen; de drijvende vlotten. De reis er naartoe is, ondanks mijn uitzicht op de zwetende man, nog steeds adembenemend. Koh Sok is een ondergelopen vallei en nu dus een immens groot meer. Het mooie is dat het water zo helder is dat je de bomen die in de vallei stonden nog onder water ziet staan. Om ons heen verschijnen de prachtige krijtrotsen waar Koh Sok zo bekend om is. Ik geniet en de kinderen kijken ook hun ogen uit en laten zich nat worden door het opspattende water van de boot.

Fileine geniet van het water

Na ongeveer een uurtje varen komen we aan bij onze rafts. Hier begint het circus weer opnieuw. Overdreven grappige gidsen loodsen ons naar een soort vreetschuur en we worden aan tafel gezet. Gelukkig mogen wij als gezin apart … misschien ook wel omdat we niet bij het massa toeristen bureau hebben geboekt, dat kan ook. We eten wat en dan is het tijd voor de grotwandeling. Ik heb deze destijds al gedaan en kan me herinneren dat ik het te gek vond. Ook herinner ik me dat er een meisje bij was die panisch was voor spinnen … laten daar in die grot nu net mega grote spinnen zitten die ook nog eens springen.

Rogier, Lilou en Fileine gaan het avontuur aan en ik blijf achter met Jolie. Die is nog net te klein om mee te gaan. Ook blijft de zwetende man met zijn vrouw achter. Heb ik weer. Ik hoop niet dat ze me vragen om erbij te komen zitten. Gelukkig doen ze het niet. Ze zijn te druk met het lastig vallen van een backpacker die een boekje probeert te lezen.

Ik laat ze achter en Jolie en ik gaan zwemmen. Dat is het leuke van deze rafts. Je slaapt op het water, maar je kunt ook heerlijk van de kant spingen in het heldere groenblauwe water. Wij hebben een supermiddag.

Op de boot met Jolie

Fileine en Lilou komen terug met mooie verhalen. Van zwemmen door de grotten tot springende spinnen. Ook vertellen ze heel koelbloedig dat er een bloedzuiger op hun been zat “was echt niet eng mam”. Bikkels die kinderen van mij.

Zo rond een uur of 4 gebeurt er wat ik al die tijd al een beetje had gehoopt. De dagjesmensen, waaronder de zwetende man, worden weer ingeladen in het bootje en gaan weg. De rust keert weder en dan ontdekken we een leuk gezin waar het mee klikt. De kids zwemmen en duiken samen in het water en wij genieten van de rust om ons heen en drinken samen een biertje bij zonsondergang.

Als de elektra uit gaat is het tijd om te gaan slapen. Iets waar ik niet erg naar uit kijk na mijn bezoekje aan onze hut die middag. Simpel, basic; helemaal oké. Dieren in bed; niet oké. Ons hele bed zit vol mieren. En ondanks mijn protest bij de leiding van de raft, slapen we vannacht toch tussen deze kleine kriebelende beestjes. Lachen joh dat reizen. Jolie merkt er gelukkig niks van. Ik waak over haar als een leeuwin en zorg dat die beesten niet bij haar in de buurt komen.

Onze raft, fantastisch mooi gelegen!

Ik ben dus al vroeg op. Om 6 uur sneak ik naar buiten om te doen waar ik sinds het boeken  al naar verlangde … een heerlijke verfrissende ochtendduik nemen. Ik ben de enige. Als ik wat heen en weer zwem zie ik ineens iets bewegen in de bosjes. Ik blijf stil in het water liggen en dan ineens zie ik een apenkopje die nieuwsgierig naar me kijkt. Snel vliegt hij weer weg, maar wat een heerlijk momentje was dat. Helemaal alleen, de stilte om me heen, de prachtige natuur en dat schattige aapje.

Langzaamaan worden ook de anderen wakker. We zwemmen nog wat en dan is het tijd voor een boottocht verder het natuurgebied in. Ik verwonder me weer over de schoonheid van dit gebied. Zonder de vele toeristen is het er muisstil. Het water lijkt in de ochtend nog groener en helderder. Onderweg zien we nog meer apen en ook zien we neushoornvogels. De plek voelt even weer net zo magisch als 15 jaar geleden. Even, want de volgende horde toeristen biedt zich alweer aan.

Terwijl de eerste aankomen zetten wij weer koers richting het dorpje. Het slaperige dorpje van 15 jaar geleden is zo slaperig niet meer. Overspoeld met winkeltjes en hostals is er weinig authentiek meer aan. We blijven er nog een nachtje, kopen nog wat Thaise jurkjes en gaan op naar de volgende herinnering van Thailand … Koh Tao.

We houden een gemengd gevoel over aan ons bezoekje aan Khao Sok. Aan de ene kant het fantastische natuurgebied waar de schoonheid je tegemoet schittert en aan de andere kant de vele toeristen die hier komen tijdens de vakanties. Beter dus dit gebied ontdekken tijdens het laagseizoen. En misschien met iemand die je weg weet te houden van de massa.

Dat Thailand na 15 jaar sowieso overspoeld is door toeristen merken we later in onze reis ook nog, maar daarover later meer …

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin